galerie GALLERY

uit: moutarde-4  Isabelle

Isabelle

One morning in 1999, I did receive a letter from Paris, from an unknown woman. She introduced herself as Isabelle, she had seen some work of me in a gallery and she wants me to photograph her. She write asking from time to time a photographer who’s work has took her attention to take pictures of her.

I made the decision to answer her to try to meet her the first time I’ll go to Paris. Shortly before my travel I contacted her again and I proposed her to meet before and to make the decision at that moment if we continue and start working or not.

Op een dag in 1999 ontvang ik een brief van een mij onbekende vrouw uit Parijs. Ze stelt zichzelf voor, ze heeft foto’s van mij gezien in een galerie en wil dat ik haar fotografeer. Ook schrijft ze dat ze deze vraag vaker heeft gesteld aan een fotograaf wiens werk haar aandacht trok en dat ze graag wordt gefotografeerd op vrije wijze, zoals de fotograaf verkiest.

Ik besluit op haar vraag in te gaan, met dien verstande dat we elkaar eerst maar een moment moeten ontmoeten om dan later aan de slag te gaan of er alsnog vanaf te zien.

Un jour, en 1999, je reçois une lettre de Paris. Je ne connais pas la femme qui me l’envoie. Elle se présente, elle a vu des photos de moi dans une galerie et elle voudrait que je la photographie. Elle ajoute que ce n’est pas la première fois qu’elle adresse une telle demande à un photographe dont le travail a retenu son attention et qu’elle désire être photographiée de manière libre, selon l’intuition du photographe.

Je décide d’accéder à sa demande, à condition cependant que nous nous rencontrions tout d’abord brièvement pour décider ensuite si nous nous mettons au travail ou si nous renonçons au projet.

 

 

uit moutarde-2: scène-sur-mer

 

uit moutarde-1: rue des Archives

‘Mijn bedoeling op de volgende pagina’s was vooral al het andere te beschrijven: dat wat je gewoonlijk niet opmerkt, wat er niet toe doet: wat er gebeurt wanneer er niets gebeurt, behalve tijd, mensen, auto’s en wolken.’

uit: Georges Perec, Tentative d’épuisement d’un lieu parisien, Christian Bourgois éditeurs Paris 1975; Poging tot uitputtende beschrijving van een  plek in Parijs, Uitgeverij Vleugel 2017, vertaling Kiki Coumans

‘Hopper’s blik lijkt zich bij voorkeur op die plekken te richten die wij in het voorbijgaan niet tot ons geheugen toelaten omdat er zich niets voordoet of omdat ze ons vertrouwd zijn geraakt om ze nog bewust te registreren. Binnenplaatsen, straathoeken, stukjes rivieroever of parkjes waar de handelingen nog moeten plaatsvinden of net vervluchtigd zijn; blinde plekken in onze waarneming, geschilderd vanuit een afwachtend en eindeloos geduldig standpunt. De schilderijen van Hopper bevrijden mij van de notie van het zelf (wat natuurlijk niet kan als ik naar ze kijk). Maar toch. Het schilderij is er en juist daarom ben ik er even niet. Zoals ook zijn maker in geen velden of wegen te bekennen valt.’

uit: J. Bernlef, Het geluidloze van schilderijen. Hopper revisited. Raster 63, De Bezige Bij Amsterdam 1993