podium STAGE

from: Acqua dolce

 

from: Isabelle (end of the story) see the complete version in moutarde-4: Isabelle!

———————————We drink something at the end and not much longer I was outside, standing at the zinc of a Paris corner café, asking myself if this has really happened all. This world was so different, as if I drive away more and more from her, just saving myself on the buoy of my own view on this living sculpture, every time in a new appearance.

——————————We drinken nog iets en niet veel later sta ik aan de zinc van een Parijs’ hoek-café me opnieuw af te vragen, net als de eerdere keren, of het wel echt gebeurd is. Zo anders is deze wereld, bij haar voel ik me steeds als een drenkeling die zich nog net kan vasthouden aan een reddingsboei: mijn eigen blik op een levende sculptuur in een steeds andere verschijning.

——————————-On prend un dernier verre et peu après, au zinc d’un café parisien, au coin de la rue, je me demande si tout cela est véritablement arrivé. Ce monde est si différent du mien, auprès d’elle, j’ai de plus en plus l’impression d’être un naufragé accroché de justesse à une bouée de sauvetage, le regard rivé sur une sculpture vivante en constante métamorphose.